Example
KONIEC, 2009 </br> 45×60 cm, tempera na papierze POŻAR, 2010 </br> 50×70 cm, tempera na papierze CHINY, 2009 </br> 36×70 cm, tempera na papierze PIERWSZY DZIEŃ, 2012 </br> 40×70 cm, tempera na papierze DRUGI DZIEŃ, 2013 </br> 40×70 cm, tempera na papierze TRZECI DZIEŃ, 2013 </br> 80×60 cm, tempera na papierze AZJA, 2009 </br> 70×40 cm, tempera na papierze WODY LETEJSKIE, 2010 </br> 58×70 cm, tempera na papierze KARA 1, 2009 </br> 50×70 cm, tempera na papierze DUCH, 2009 </br> 30×80 cm, tempera na papierze CERBER, 2012 </br> 20×37 cm, tempera na papierze KARA 2, 2005 </br> 30×50 cm, tempera na papierze
Pierwszą inspiracją były Chinoiserie. Zainteresował mnie motyw dekoracyjnie uformowanych kształtów unoszących się w pustej, czarnej i lśniącej przestrzeni. Stąd skojarzenie: Flegeton, Acheron, Styks.
Edmund Burke wśród cech charakterystycznych dla wzniosłości wymienia: rozległość, nieskończoność, samotność, a przede wszystkim – ciemność i mroczność: W naturze mrok, pomieszanie, niejasność obrazów, mocniej oddziałują na wyobraźnię, budząc wzniosłe namiętności, niż to, co klarowne i jednoznaczne.
Z kolei w jednym ze swoich esejów Louis Marin pisze, że czerń to granica teoretyczna widzialności, nie-kolor, absolutna materializacja: Nie ma nic, co mogłoby się zbliżyć bardziej do nie-przestrzeni, niż czerń, pełnia o maksymalnej gęstości. (…) Przestrzeń wewnętrzna rzeczy jest czarna.
S